ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಜಾತಿಗಣತಿಯಾಗಿದ್ದು ೧೯೩೧ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಆಡಳಿತದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನಂತರ ಇದು ಬೇಕಿಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದರು ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸರಕಾರಿ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ
ಸ್ವಾಮಿ, ಲಿಂಗಾಯತರು ನಿಮ್ಮಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಗುಲಾಮರೆ? ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ಸರಕೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೀರಾ? ಅಥವಾ ನಮ್ಮದೇನಾದರೂ ಮಾರಾಟಕ್ಕಿರುವ ಧರ್ಮದ ಅನುಯಾಯಿಗಳೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರಾ? (ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರಿಗೆ ನಮ್ಮದು ಧರ್ಮವಾದರೆ,
ಭಾನುವಾರದ ‘ಪ್ರಜಾವಾಣಿ’ ಪುರವಣಿಯಲ್ಲಿ ‘ಸುಂದರ ಕಲಾ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ಸತ್ಯದ ಅಭಯಾರಣ್ಯ’ ಎಂಬ ಸುಂದರ ಲೇಖನ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿದೆ. ಆ ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ನಾನೂ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅವರು ಬರೆದದ್ದು
ಹಂಜಿಮಠರಿಗೆ ಉತ್ತರ. ಅನಿವಾಸಿ ಭಾರತೀಯ ರವಿ ಹಂಜ್ ರವರು ( ಮೂಲ ಹೆಸರು ರವಿ ಹಂಜಿಮಠ) ನಾನು ಬರೆದ ‘ಥೈಲ್ಯಾಂಡ್ ನಲ್ಲಿ ಬಸವಣ್ಣ’ ಎಂಬ ಲೇಖನವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ
“ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ “ಅಂಬೇಡ್ಕರ್.. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್…. ಅಂಬೇಡ್ಕರ…. ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಫ್ಯಾಷನ್ ಆಗಿದೆ. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅನ್ನುವ ಬದಲು ಅಷ್ಟೇ ಭಾರಿ ದೇವರನ್ನು ನೆನದರೆ ಸ್ವರ್ಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಈ
‘fbಯವರು ನನ್ನ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ’ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಬಲವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬರೆಯಲು ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳಿವೆ. ಓದಲು ನೀವಿದ್ದೀರಿ, ಓದಿದ್ದೀರಿ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಲೈಕ್ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇರಲಿ. ‘ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್
ನಾವು, ನನ್ನ 24X7 ತಾಯ್ನಾಡಿನ ವಿಮಾನ ಏರಲು ಬ್ಯಾಂಕಾಕಿನ ಡಿ.ಎಂ.ಕೆ. ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೆವು. ಅದೆ ದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ದೂರದ ನಗರದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದಿದ್ದ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ನಮ್ಮನ್ನು
ಕರ್ನಾಟಕ ಸರಕಾರ ಬಸವಣ್ಣನವರನ್ನು ‘ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನಾಯಕ’ ನೆಂದು ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ವೈರಿಪಡೆ ಎಚ್ಛೆತ್ತುಕೊಂಡಿದೆ. ಅದೀಗ Now or never ಎಂಬಂತೆ ಮೈಕೊಡವಿಕೊಂಡು ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಹೆಣೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಶರಣರ
ಪತ್ರಕರ್ತ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಮಾತಿಗಿಳಿದು ‘ಈ ವಿಷಭಟ್ಟ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಲಿಂಗಾಯತರಿಗೆ ತಗಲ್ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನಲ್ಲ? ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತ, ಅವನ ತಗಡು ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆದುಕೊಂಡ ‘ಸಾಣೇಹಳ್ಳಿ ಶ್ರೀಗಳೇ, ಸಾಕು ಮಾಡಿ ನಿಮ್ಮ
ಹಂಪಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಪುಸ್ತಕ ಮಳಿಗೆಯಲ್ಲೊಂದು ಪುಸ್ತಕವಿತ್ತು. ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡೆ ಒಂದೆರಡು ಶಬ್ದಗಳ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದೆ. ಶಬ್ದಗಳು ವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾದವು. ವಾಕ್ಯಗಳ ಮೇಲಿರುವ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆ ಪ್ಯಾರಾವನ್ನು ಓದಿದ್ದವು. ನಿಲ್ಲಿಸಲು