ಚಲನಚಿತ್ರ ನಟ, ರಾಜಕಾರಣಿ ಕಮಲ್ ಹಾಸನ್ ತಮ್ಮ ಥಗ್ ಲೈಫ್ ಎನ್ನುವ ಸಿನಿಮಾಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದರಲ್ಲಿ, ಕನ್ನಡವು ತಮಿಳಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಾಷೆ ಎಂದು ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಾಂತ ನಟ ಡಾ.ಶಿವರಾಜ ಕುಮಾರ್ ಅವರ ಮುಂದೆಯೇ, ಅವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿಯೇ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಹೇಳಿಕೆ ಬಂದ ಕಾರಣ ಶಿವರಾಜ ಕುಮಾರ್ ಅವರು ತಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲೇ ಅದು ಖಂಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಇರಬಹುದು ಎಂದು ನಾವು ಇದುವರೆಗೆ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ ಶಿವರಾಜ ಕುಮಾರ್ ಅವರು ನಂತರವೂ ಕಮಲ್ ಹಾಸನ್ ಅವರನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವಂತೆಯೇ ಮಾತನಾಡಿರುವುದು ಆಘಾತ ತಂದಿದೆ. ಕಮಲ್ ಹಾಸನ್ ತಮ್ಮ ಮಾತಿಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಒಂದು ಸಾಲೂ ಶಿವಣ್ಣ ಅವರಿಂದ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಶಿವಣ್ಣ ಅವರು ಕಮಲ್ ಹಾಸನ್ ಅವರ ದೊಡ್ಡ ಅಭಿಮಾನಿಯಂತೆ. ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಅವರನ್ನು ಮೊದಲು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ನಂತರ ಮೂರು ದಿನ ಸ್ನಾನವನ್ನೇ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿದಾಗ ಒಬ್ಬ ನಟನ ಮೇಲಿನ ಅಭಿಮಾನಕ್ಕಾಗಿ ಶಿವರಾಜ ಕುಮಾರ್ ಅವರು ಕನ್ನಡದ ಮೇಲಿನ ಅಭಿಮಾನವನ್ನು ಅಡವಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರಾ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಈಗ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ.
- ಬಸವಣ್ಣನವರ ವಚನಗಳು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಹೇಳಿಕೊಡುವ ಪಾಠಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಲ್ಲ: ಸಾಜೀದ್ ಮುಲ್ಲಾ
- ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಶೇ.33ರಷ್ಟು ಮೀಸಲಾತಿ ಮಸೂದೆ ಅಂಗೀಕಾರವಾಗಿದೆ
- ಮಹಿಳಾ ಮೀಸಲಾತಿ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ದ್ರೋಹ: ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ
- ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ ಮಹಿಳಾ ಮೀಸಲಾತಿ ಬೇಕಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ: ಬಸವರಾಜ ಬೊಮ್ಮಾಯಿ
- ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎಷ್ಟು ಹದಗೆಟ್ಟಿದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿ: ಆರ್ ಅಶೋಕ್
ಕನ್ನಡ ಚಳವಳಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯನ್ನು ಇಡೀ ಕರ್ನಾಟಕದಾದ್ಯಂತ ಹೊತ್ತಿಸಿ, ಕನ್ನಡಿಗರಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಭಿಮಾನವನ್ನು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸಿದ ಡಾ. ರಾಜಕುಮಾರ್ ಅವರು ನಮ್ಮ ಆದರ್ಶ. ಅವರ ಮಕ್ಕಳಿಂದಲೂ, ಕುಟುಂಬಸ್ಥರಿಂದಲೂ ನಾವು ಅದೇ ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಅಣ್ಣಾವ್ರನ್ನು ನಾವು ಕೇವಲ ಮೇರು ನಟ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅವರು ಕನ್ನಡದ ಮಹಾನ್ ಸಂಕೇತ. ಅಂಥವರ ಹಿರಿಯ ಮಗನಾಗಿ ಶಿವರಾಜಕುಮಾರ್ ಅವರಿಂದ ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಬಹಳ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಕನ್ನಡವು ತಮಿಳಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿತು ಎಂಬ ಕಪೋಲಕಲ್ಪಿತ, ಕುಚೇಷ್ಟೆಯ, ವಿಕೃತ ಸುಳ್ಳನ್ನು ಕೇಳಿಯೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಮಾತುಗಳು ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಡಾ. ರಾಜಕುಮಾರ್ ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದಂತೆಯೇ ನಾವು ಶಿವಣ್ಣ ಅವರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅವರು ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಇದ್ದಾಗ ಇಡೀ ಕರ್ನಾಟಕ ಅವರು ಬೇಗ ಗುಣಮುಖರಾಗಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿತ್ತು. ಕನ್ನಡ, ಕನ್ನಡಿಗ, ಕರ್ನಾಟಕ ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಕನ್ನಡದಿಂದ ನಾವೇ ಹೊರತು ನಮ್ಮಿಂದ ಕನ್ನಡವಲ್ಲ. ಇದು ಶಿವರಾಜ ಕುಮಾರ್ ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಲಿ ಎಂದು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
ಕಮಲ್ ಹಾಸನ್ ಅವರ ಹೇಳಿಕೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರು-ಕೊಡಗು ಸಂಸದ ಯದುವೀರ ಒಡೆಯರ್ ಅತ್ಯಂತ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಸಂಸ್ಕೃತ ಮತ್ತು ಪಾಕೃತ ಭಾಷೆಗಳಿಂದ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದೆ. ಭಾಷೆಗಳ ಉಗಮದ ಬಗ್ಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಇರುವವರು ಇಂಥ ಮೂರ್ಖ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸಂಸ್ಕೃತ ಪ್ರಿಯರು ಆಗಾಗ ಇಂಥ ಮತಿಗೆಟ್ಟ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಸಂಸ್ಕೃತ ಎಲ್ಲ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳ ತಾಯಿ ಎಂದು ಕೆಲವರು ಆಗಾಗ ಹೇಳಿ ತಮ್ಮ ಬಾಯಿಚಪಲ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಭಾಷಾ ಕುಟುಂಬಗಳಿಂದ ಬಂದವುಗಳು ಎಂಬುದನ್ನು ಎಲ್ಲ ಭಾಷಾ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರೂ ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗಲೂ ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಕನ್ನಡ ಹುಟ್ಟಿತು ಎನ್ನುವವರಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
ಕನ್ನಡ ತಮಿಳಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿತು, ಕನ್ನಡ ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿತು ಎನ್ನುವವರು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಬೇಕು. ಇಂಥ ಕನ್ನಡ ವಿರೋಧಿ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರೊಪಗಂಡ ಹರಡುವವರ ವಿರುದ್ಧ ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆ ತೀವ್ರ ಸ್ವರೂಪದ ಹೋರಾಟ ಹಮ್ಮಿಕೊಳ್ಳಲಿದೆ. ಕನ್ನಡದ ವಿರುದ್ಧ ಕನ್ನಡಿಗರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವವರು ನಿಂತರೂ ನಾವು ಸುಮ್ಮನಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವವರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಪಾಠ ಕಲಿಸಲು ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಸದಾ ಸನ್ನದ್ಧರಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಪೊಲೀಸು, ಕೇಸು, ಜೈಲು, ಲಾಠಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಅಂಜಿದವರಲ್ಲ. ಕನ್ನಡಿಗರ, ಕನ್ನಡದ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ಯಾರೇ ಕುತ್ತು ತರಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೂ ನಾವು ಸುಮ್ಮನಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಎಂಥ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ಕನ್ನಡವೇ ಕೊಟ್ಟಿದೆ.
ಯದುವೀರ ಒಡೆಯರ್ ತಮ್ಮ ಹೇಳಿಕೆಗೆ ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಬೇಕು. ಅವರಿಗೆ ಭಾಷೆಗಳ ಉಗಮಗಳ ಚರಿತ್ರೆಯ ಜ್ಞಾನದ ಕೊರತೆ ಇದೆ. ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಅವರಿಗೆ ಭಾಷಾ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಿಂದ ಪಾಠ ಹೇಳಿಸಲು ಕರವೇ ತಯಾರಿದೆ. ಚಾನಲ್ ಗಳ ಲೋಗೋ ಕಂಡಾಗ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಮಾತಾಡುವ ಬದಲು ಅವರು ತಾವು ಮಾತಾಡುವ ವಿಷಯದ ಕುರಿತು ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದು ಮಾತನಾಡಲಿ. ಇದೇ ರೀತಿ ಅವರು ಮುಂದೆಯೇ ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಅವರು ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ರುಚಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನೇರವಾಗಿ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯು ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷಾ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದೆ, ಕನ್ನಡ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು, ಮಲಯಾಳಂ, ತುಳು ಮುಂತಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತೀಯ ನುಡಿಗಳು ಇದೇ ಭಾಷಾ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿವೆ. 19ನೇ ಶತಮಾನದ ಖ್ಯಾತ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ರಾಬರ್ಟ್ ಕಾಲ್ಡ್ವೆಲ್ ತಮ್ಮ ಕೃತಿ “A Comparative Grammar of the Dravidian or South-Indian Family of Languages” (1856) ನಲ್ಲಿ ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷೆಗಳಾದ ಕನ್ನಡ, ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು ಮತ್ತು ಮಲಯಾಳಂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಿನ್ನವಾದ ಭಾಷಾ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿವೆ, ಸಂಸ್ಕೃತ ನುಡಿಯ ಇಂಡೋ-ಆರ್ಯನ್ ಭಾಷಾ ಕುಟುಂಬದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಾಲ್ಡ್ವೆಲ್ ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷೆಗಳ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸ್ವರವಿನ್ಯಾಸ, ವ್ಯಾಕರಣ ಮತ್ತು ಶಬ್ದಕೋಶದ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದು, ಇವು ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಭಿನ್ನವಾದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾಷಾ ವಿಕಾಸವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.
ಪ್ರೋಟೋ-ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷೆಯು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 4ನೇ ಸಹಸ್ರಮಾನದಿಂದ ಭಾರತದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಎಂದು ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಭದ್ರಿರಾಜು ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿಯವರ “Dravidian Languages” (2003) ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಭಾಷೆಯು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 3ನೇ ಸಹಸ್ರಮಾನದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ, ಮಧ್ಯ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ದ್ರಾವಿಡ ಶಾಖೆಗಳಾಗಿ ವಿಭಾಗವಾಯಿತು. ಕನ್ನಡವು ದಕ್ಷಿಣ ದ್ರಾವಿಡ ಶಾಖೆಗೆ ಸೇರಿದೆ. ತಮಿಳು ಸಹ ಇದೇ ದಕ್ಷಿಣ ದ್ರಾವಿಡ ಶಾಖೆಗೆ ಸೇರಿದೆ. ಇದನ್ನು ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು “ಪ್ರೋಟೋ-ತಮಿಳು-ಕನ್ನಡ” (Proto-Tamil-Kannada) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಾಮಾನ್ಯತೆಯು ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ತಮಿಳು ಭಾಷೆಗಳ ಸಮಾನಾಂತರ ವಿಕಾಸವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕನ್ನಡದ “ಕಾಯಿ” (ಫಲ) ಮತ್ತು ತಮಿಳಿನ “ಕಾಯ್” ಶಬ್ದಗಳು ಪ್ರೋಟೋ-ದ್ರಾವಿಡ ಶಬ್ದ “*kāy”*ನಿಂದ ಉಗಮವಾಗಿವೆ, ಇದು ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ತಮಿಳು ಒಂದೇ ದ್ರಾವಿಡ ಶಾಖೆಗೆ ಸೇರಿದ್ದರೂ ಒಂದರಿಂದ ಒಂದು ಹುಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲ. ಎರಡೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಬಂದವುಗಳು.
ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಇತರ ದ್ರಾವಿಡ ನುಡಿಗಳ ಶಬ್ದಕೋಶ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಕರಣಗಳ ಮೇಲೆ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪ್ರಭಾವವಿದೆ ಎಂಬುದು ನಿಜ. ಅಂದಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಅಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ ನುಡಿ ಬೆಳೆದು ಹೆಮ್ಮರವಾದ ಮೇಲೆಯೇ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪದಗಳು ಕನ್ನಡದ ಒಳಗೆ ನುಸುಳಿಕೊಂಡಿದ್ದು. ಇದಕ್ಕೆ ಆಯಾ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಬರೆದವರ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪ್ರಭಾವ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು. ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಎರವಲು ಪಡೆದ ಶಬ್ದಗಳು ಧಾರ್ಮಿಕ, ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿವೆ. ಇವತ್ತಿಗೂ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದ ಕನ್ನಡಿಗರ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪದಗಳು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ “ರಾಜ” (ಸಂಸ್ಕೃತ: ರಾಜನ್), “ವಿದ್ಯಾ” (ಸಂಸ್ಕೃತ: ವಿದ್ಯ) ಮತ್ತು “ದೇವ” (ಸಂಸ್ಕೃತ: ದೇವ) ಶಬ್ದಗಳು ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಎರವಲು ಪಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಆದರೆ, ಕನ್ನಡದ ಮೂಲ ಶಬ್ದಕೋಶ, ವ್ಯಾಕರಣ ಮತ್ತು ಸ್ವರವಿನ್ಯಾಸವು ದ್ರಾವಿಡ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಕನ್ನಡದ “ನೀರ್” (ನೀರು), “ತಿನ್” (ತಿನ್ನು), “ಬೆಂಕಿ” (ಅಗ್ನಿ) ಮುಂತಾದ ಶಬ್ದಗಳು ಪ್ರೋಟೋ-ದ್ರಾವಿಡ ಮೂಲದಿಂದ ಬಂದವು, ಇವು ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿವೆ.
ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಫ್ರಾಂಕ್ಲಿನ್ ಸೌತ್ವರ್ತ್ ತಮ್ಮ “Linguistic Archaeology of South Asia” (2005) ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೋಟೋ-ದ್ರಾವಿಡ ಶಬ್ದಕೋಶವು ಭಾರತದ ಶುಷ್ಕ-ನಿತ್ಯಹರಿದ್ವರ್ಣ ಕಾಡುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕೃಷಿ, ಪಶುಪಾಲನೆ ಮತ್ತು ಬೇಟೆಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಪ್ರೋಟೋ-ದ್ರಾವಿಡ ಶಬ್ದಗಳಾದ “pal” (ಹಾಲು), “kōḷi” (ಕೋಳಿ) ಮತ್ತು “ūr” (ಊರು) ಕನ್ನಡ, ತಮಿಳು ಮತ್ತು ಇತರ ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಇಂಡೋ-ಆರ್ಯನ್ ಶಬ್ದಕೋಶದಲ್ಲಿ ಇವಕ್ಕೆ ಸಮಾನಾಂತರ ಪದಗಳಿಲ್ಲ. ಇದು ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷೆಗಳ ಸ್ವತಂತ್ರ ಉಗಮವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಕನ್ನಡದ ವ್ಯಾಕರಣವು ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷೆಗಳ ವಿಶಿಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣವಾದ ಸಂಯೋಗವಾಕ್ಯ (agglutinative structure) ರಚನೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ “ಮಾಡಿದೆನು” (ನಾನು ಮಾಡಿದೆ) ಎಂಬಂತಹ ಕ್ರಿಯಾಪದ ರೂಪವು ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಸಂಯೋಗ ವಿಧಾನವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಇಂಡೋ-ಆರ್ಯನ್ ವ್ಯಾಕರಣದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ರಚನೆ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ಕನ್ನಡದ ಸ್ವತಂತ್ರ ವಿಕಾಸಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಆರಂಭಿಕ ದಾಖಲೆಗಳು ಅದರ ಸ್ವತಂತ್ರ ವಿಕಾಸವನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸುತ್ತವೆ. ಕ್ರಿ.ಶ. 450ರ ಸುಮಾರಿನ ಹಲ್ಮಿಡಿ ಶಾಸನ ಕನ್ನಡದ ಆರಂಭಿಕ ಲಿಖಿತ ರೂಪವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಶಾಸನವು ಬ್ರಾಹ್ಮಿ ಲಿಪಿಯಿಂದ ವಿಕಸನಗೊಂಡ ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದು, ಕನ್ನಡದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಬಳಕೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿನ ಮುದಿಯನೂರು ತಾಮ್ರದ ಫಲಕಗಳು (ಕ್ರಿ.ಶ. 338) ಮತ್ತು ತಲಗುಂದದ ಕನ್ನಡ ಸಿಂಹದ ಕಂಬದ ಶಾಸನ (ಕ್ರಿ.ಶ. 370) ಕನ್ನಡದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಲಿಖಿತ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತವೆ. ಈ ಶಾಸನಗಳು ಕನ್ನಡವು ಆಡಳಿತ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತವೆ.
ಅಶೋಕನ ಶಾಸನಗಳಲ್ಲಿ (ಕ್ರಿ.ಪೂ. 3ನೇ ಶತಮಾನ) ಕಂಡುಬರುವ “ಇಸಿಲ” ಎಂಬ ಕನ್ನಡ ಶಬ್ದವು “ಬಿಲ್ಲು ಎಸೆಯುವುದು” ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಇದು ದ್ರಾವಿಡ ಮೂಲದ ಶಬ್ದವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಕೃತದಿಂದ ಎರವಲು ಪಡೆದಿಲ್ಲ. ಇದು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಆರಂಭಿಕ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಆರಂಭಿಕ ಕೃತಿಗಳಾದ ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗ (ಕ್ರಿ.ಶ. 850) ಕನ್ನಡದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂಸ್ಕೃತಪ್ರಿಯರು ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು.
ಖ್ಯಾತ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತಿಗಳಾದ ಎ.ಕೆ. ರಾಮಾನುಜನ್ ಮತ್ತು ಪ್ರೊ. ಎಂ. ಚಿದಾನಂದಮೂರ್ತಿಯವರು ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಕನ್ನಡದ ಅಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಚಿದಾನಂದಮೂರ್ತಿಯವರು ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ತಮಿಳು ಭಾಷೆಗಳು ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿ ವಿಕಸನಗೊಂಡಿವೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ, ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಇರಾವತಂ ಮಹಾದೇವನ್ ತಮ್ಮ ತಮಿಳು-ಬ್ರಾಹ್ಮಿ ಶಾಸನಗಳ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷೆಗಳ ಆರಂಭಿಕ ಲಿಖಿತ ರೂಪಗಳಿಗೂ ಸಂಸ್ಕೃತಕ್ಕೂ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಕನ್ನಡ ನುಡಿಯು ತನ್ನದೇ ಆದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಲಿಪಿ, ವ್ಯಾಕರಣ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಇದು ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಉಗಮವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ಭಾಷಿಕ ಹೆಮ್ಮೆಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯು ಕೇವಲ ಭಾಷೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಗುರುತಿನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಆರಂಭಿಕ ಕೃತಿಗಳಾದ ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗ, ವಡ್ಡಾರಾಧನೆ (ಕ್ರಿ.ಶ. 900) ಮತ್ತು ಪಂಪ ಭಾರತ (ಕ್ರಿ.ಶ. 941) ಕನ್ನಡದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಕೃತಿಗಳು ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಎರವಲು ಪಡೆದ ಕೆಲವು ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರೂ, ಇವು ಕನ್ನಡದ ದ್ರಾವಿಡ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿವೆ. ನಂತರ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದಗಳ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚಾದರೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಾಹಿತಿಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿರೋಧ ತೋರಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಕಾವ್ಯಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಆಂಡಯ್ಯ (1225) ಎಂಬ ಕವಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದವನ್ನೂ ಬಳಸದೆ ʻ ʻಕಬ್ಬಿಗರ ಕಾವಂʼ ಎಂಬ ಕಾವ್ಯ ರಚಿಸಿದ್ದರು.
ಕನ್ನಡದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಲಿಪಿಯ ಉಗಮವು ಬ್ರಾಹ್ಮಿ ಲಿಪಿಯಿಂದ ವಿಕಸನಗೊಂಡಿತು, ತಮಿಳು ಲಿಪಿಯೂ ಸಹ ಸಹ ಇದೇ ರೀತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಿ ಲಿಪಿಯಿಂದ ವಿಕಾಸಗೊಂಡಿರುವುದಕ್ಕೆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳಿವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಸಂಸ್ಕೃತವು ದೇವನಾಗರಿ ಲಿಪಿಯನ್ನು ಬಳಸಿತು, ಇದು ಇಂಡೋ-ಆರ್ಯನ್ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿತ್ತು.
ಪ್ರೋಟೋ-ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷೆಯು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 2500–3000ರ ಸುಮಾರಿಗೆ (ಅಂದಾಜು 4500–5000 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ) ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿತ್ತು ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆಯಾದರೂ, ಇದರ ನಿಖರ ಕಾಲಾವಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಯಿದೆ. ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಏನಿಲ್ಲವೆಂದರೂ ಇದರ ಇತಿಹಾಸ ಅಂದಾಜು 4500 ದಿಂದ 5000 ವರ್ಷಗಳು. ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅನುಮಾನವೂ ಇಲ್ಲ. ಅಶೋಕನ ಶಾಸನಗಳಲ್ಲಿ (ಕ್ರಿ.ಪೂ. 3ನೇ ಶತಮಾನ) ಕನ್ನಡ ಶಬ್ದಗಳ ಉಲ್ಲೇಖವನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೆಲವು ಶಾಸನಗಳು (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿ, ಮಸ್ಕಿ) ಸ್ಥಳೀಯ ದ್ರಾವಿಡ ಪ್ರಭಾವದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾಕೃತವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ, ಇದು ಕನ್ನಡದ ಪ್ರಾಚೀನ ಮೂಲಗಳ ಕುರಿತಾದ ವಾದವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಹಲ್ಮಿಡಿ ಶಾಸನವನ್ನು ಕನ್ನಡದ ಮೊದಲ ಲಭ್ಯ ಶಾಸನ. ಇದು ಕನ್ನಡದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಲಿಖಿತ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಪುರಾತತ್ವ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳು (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಬನವಾಸಿ, ಚಂದ್ರವಳ್ಳಿ) ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಆರಂಭಿಕ ಲಿಪಿಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ, ಇದು ಅದರ ಸ್ವತಂತ್ರ ವಿಕಾಸವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ.
ತಮಿಳು, ಕನ್ನಡ, ತುಳು ಮತ್ತು ತೆಲುಗು ಭಾಷೆಗಳು ಪ್ರೋಟೋ-ದ್ರಾವಿಡದಿಂದ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಾಖೆಯಾಗಿ ವಿಕಸನಗೊಂಡವು ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆಯು ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಅಧ್ಯಯನಗಳೊಂದಿಗೆ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಭದ್ರಿರಾಜು ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿಯವರ ಕೃತಿಗಳು) ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ. ಈ ಭಾಷೆಗಳು ಶ್ರೇಣೀಕೃತವಾಗಿ ಅಲ್ಲದೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿ ವಿಕಸನಗೊಂಡವು ಎಂದು ದೃಢೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಕನ್ನಡದ ತಾಯಿ ತಮಿಳೂ ಅಲ್ಲ, ತಮಿಳಿನ ತಾಯಿ ಕನ್ನಡವೂ ಅಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಅಮ್ಮ ಮಗಳು ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದೇ ಮೂಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿವೆ. ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿ ವಿಕಸನಗೊಂಡಿವೆ.
ತಮಿಳು ಕನ್ನಡಕ್ಕಿಂತ ಹಳೆಯದೆಂದು ಯಾವುದೇ ಸಾಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲ. ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃತಿಗಳು (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸಂಗಮ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 300–ಕ್ರಿ.ಶ. 300) ಇದ್ದರೂ, ಕನ್ನಡದ ಶಾಸನಾತ್ಮಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಹಲ್ಮಿಡಿ) ಮತ್ತು ಮೌಖಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ತುಲನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಾಚೀನತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.
ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯು ಪ್ರೋಟೋ-ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷಾ ಕುಟುಂಬದಿಂದ ಉಗಮವಾಗಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. , ಸಂಸ್ಕೃತ ಇಂಡೋ ಆರ್ಯನ್ ನುಡಿ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು ಅದಕ್ಕೂ ಇದಕ್ಕೂ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹೇರಳವಾಗಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡಿವೆ ಎಂಬುದು ನಿಜ. ಆದರೆ ಕನ್ನಡದ ಹುಟ್ಟಿಗೂ ಸಂಸ್ಕೃತಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ. ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು, ಐತಿಹಾಸಿಕ ಶಾಸನಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಕೃತಿಗಳು ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸುತ್ತವೆ. ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಎರವಲು ಪಡೆದ ಶಬ್ದಗಳು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಕರಣದ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳು ಕನ್ನಡದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿವೆ. ಸಂಸ್ಕೃತ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಕನ್ನಡವು ಇಂಗ್ಲಿಷ್, ಪಾರ್ಸಿ, ಉರ್ದು ಸೇರಿಂದಂತೆ ಹಲವಾರು ನುಡಿಗಳಿಂದ ಪದಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಬಂದಿದೆ. ಒಂದು ಭಾಷೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಸಾಮಾನ್ಯ. ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದಗಳು ಬಂದು ಸೇರಿದ್ದಕ್ಕೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರಣಗಳೂ ಇವೆ. ಅಕ್ಷರ ಯಾವ ಸ್ವತ್ತಾಗಿತ್ತೋ ಅವರು ಸಂಸ್ಕೃತದ ಹಿರಿಮೆ ವಕ್ತಾರರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರಿಂದಲೇ ಕನ್ನಡ ಸೇರಿದಂತೆ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪದಗಳನ್ನು ತುಂಬುತ್ತ ಬರಲಾಯಿತು.
ಕನ್ನಡವು ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಉಗಮವಾಯಿತು ಅಥವಾ ತಮಿಳಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿತು ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿವೆಯೇ ಹೊರತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ಈ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಕನ್ನಡಿಗರ ನುಡಿ ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಕೆಡಿಸುವ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಭಾರತೀಯತೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಾಗಿರುವ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಿನ್ನತೆಯನ್ನು, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಬಹುತ್ವವನ್ನು ಹೊಡೆದುಹಾಕಲು ಈ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಗಳ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿ. ಇದನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆ ಯಾವತ್ತಿಗೂ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
– ಟಿ.ಎ.ನಾರಾಯಣಗೌಡ, ರಾಜ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷ, ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆ




