ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬಡವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಮಿತಿ ಮೀರಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ Nitin Gadkari ಸತ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಸ್ವಾಗತ, ಆದ್ರೆ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಮರೆಮಾಚುತ್ತಲೇ ಬಡತನಕ್ಕೆ ದೂಡಿದವರ ಬಗ್ಗೆಯೂ
ನಾವೇ ಎಲ್ಲೋ ತಪ್ಪು ಮಾಡ್ತಾ ಇದೀವಾ? ನಾವು ಉದ್ವೇಗಗೊಂಡು ಬರೆಯೋದು, ಬೈಯ್ಯೋದು, ನಿಷ್ಠುರ ಆಗೋದು, ಟಾರ್ಗೆಟ್ ಆಗೋದು, ಒಂದಷ್ಟು ಜನರ ವಿರೋಧ ಕಟ್ಕೊಳೋದು, ನೋಟೆಡ್ ಆಗೋದು, ನಿಷ್ಠೆ
ಹಿಂದು – ಮುಸ್ಲಿಂ ಎಂದು ಕೊಲೆಯಾದರೆ ಮಾತ್ರ ಲೆಕ್ಕ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣಗೊಂಡಿರುವ ಮಾರಕ ಗುಂಡಿಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು ವಾಹನ ಸವಾರರು ಸತ್ತರೆ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ. ಇದು ಕರಾವಳಿಯ
ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಜನರ ಬದುಕಿಗೆ ನೆರವಾಗುವಂತಹ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ ಅಥವಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಂತಹ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಹೆಸರು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ
ನೀವು ಏನೇ ಹೇಳಿ, ನಮ್ಮ ಮೋದಿಜಿಗೆ ಹಿಂಗಾಗಬಾರದಿತ್ತು. ಹೆಂಗಿದ್ದ ಮೋದಿ, ಹೆಂಗಾದ್ರು ನೋಡಿ. ಜಸ್ಟ್‌ ಬಿಕಾಝ್‌ ಆಫ್ ಬ್ಲಡಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ್‌! ಆದ್ರೆ ಮೋದಿಜಿಗೆ ಈಗ ತಲೆಯೊಳಗಿನ ಮೆದುಳೆಲ್ಲ
ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಂತಹ ಘಟನೆಗಳನ್ನ ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಆ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವಂತಹ ಹೆಮ್ಮೆ ಮತ್ತು ಆ ಜಿಲ್ಲೆಯನ್ನ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದಂತಹ ಹಿರಿಯ
ಎಂಥಾ ಗೊತ್ತುಂಟ ಮಾರ್‍ರೆ…. ಮೊನ್ನೆ ನೀತಿ ಆಯೋಗದ ಚೇರ್‍ಮನ್ರು ಹೇಳಿದ್ರು ನಮ್ಮ ಭಾರತ ಈಗ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಜಪಾನನ್ನೂ ಹಿಂದಿಕ್ಕಿ ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೇರಿದೆ ಅಂತ. ಶ್ಯಾನೆ ಖುಷಿಯ ಇಚಾರ
ಸುಳ್ಳೇ ಬಿಜೆಪಿಯ ಮನೆದೇವ್ರು. ಇದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ. ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಕೇವಲ 32 ಕೋಟಿ ಕೊಟ್ಟು, ಉರ್ದು ಭಾಷೆಗೆ 100 ಕೋಟಿ ಕೊಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬ ಸುಳ್ಳನ್ನು
ಕುಕ್ಕೆ ಶ್ರೀ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ದೇವಳದ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಯಾರಾಗಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಅಲ್ಲಿನ ಸದಸ್ಯರ ಆಯ್ಕೆಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮಾಡಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಇಂಥದ್ದೊಂದು
दुर्भाग्यपूर्ण है कि विगत 10 वर्षों में मीडिया की विश्वसनीयता इतनी गिर चुकी है कि लोकतंत्र का चौथा स्तंभ होने