ಅಂಬೇಡ್ಕರ್-ಗಾಂಧಿ…. ಕಳೆದ 5-6 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಮತ್ತು ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಓದಿಕೊಂಡ ತಿಳಿವಿನ ಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಂಧಿ-ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಬಗೆಗಿನ ನನ್ನ ಗ್ರಹಿಕೆ ಹೀಗಿದೆ ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳಿರುವಂತೆ, ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಕ್ಕೆ
ನನಗೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಾಗಿರಲಿ, ಅಂಬೇಡ್ಕರವರಾಗಿರಲಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರಶ್ನಾತೀತರಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಾ, ಇವರೀರ್ವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾ, ಇನ್ನೋರ್ವರನ್ನು ಹೀಯಾಳಿಸಲಾರೆ. ಭಾರತ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಇವರಿಬ್ಬರ ಪಾತ್ರ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್
ವಿನಯವೆಂದರೆ ಮರ್ಯಾದೆಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ವಿರೋಧಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಚೆ…….. — ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಚರ್ಚೆಗಳ ಅಬ್ಬರದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧಿಯವರ ಈ ಮಾತುಗಳು ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿವೆ.
ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾದ ಅಷ್ಟೇ ಮಾರ್ಮಿಕವಾದ ಫೋಟೊ ಇದು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಡೆದ ಜಿ-20 ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ವಿದೇಶಿ ನಾಯಕರ ಜೊತೆ ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡ ಫೋಟೊಗಳಿಗೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ. ಅಕ್ಚುಯಲಿ,
ಹಂತಕನಿಗೆ ಮನದೊಳಗೇ ಗುಡಿಕಟ್ಟಿ, ಆರಾಧಿಸಿ, ಜೈಕಾರ ಕೂಗುವ ಸಂತತಿಯವರನ್ನು ಕೂಡಾ; ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2 ಬಂತೆಂದರೆ, ತಮ್ಮ ಸಮಾಧಿಯ ಬಳಿ ಕರೆಸಿಕೊಂಡು, ಅವರ ಕೈಗಳಿಂದಲೇ ಪುಷ್ಪ ನಮನ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು,
ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರು ಗಾಂಧಿಯಂತಹ ಸಂಕೀರ್ಣ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ನಾಯಕರು ಇದ್ದಾರೆಯೇ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಸದಾಕಾಲವೂ ಇರಬಹುದೇನೋ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಗಾಂಧಿಯಷ್ಟು ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ, ತಿರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ, ಸಂವಾದಕ್ಕೆ, ವಾಗ್ವಾದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ
1948, ಜನವರಿ 30ರಂದು ಮಹಾತ್ಮಗಾಂಧಿರವರು ಹತ್ಯೆಯ ನಂತರ ಅವರ ಮಕ್ಕಳಾದ ಹರಿಲಾಲ, ಮಣಿಲಾಲ, ರಾಮದಾಸ, ದೇವದಾಸ ಇವರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಆಸ್ತಿ ಇವರ ಕನ್ನಡಕ, ಚಪ್ಪಲಿ, ಗಡಿಯಾರ,
ಬಿಜೆಪಿಯ ಹಲವರು ಈಗ ʼಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಸನಾತನ ಧರ್ಮʼ ಎಂಬ ಹೊಸ ರಾಗ ಸುರು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಸನಾತನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಗಾಂಧಿಯ ಹೆಸರು ಹೇಳಿ ರಾಜಕೀಯಗೊಳಿಸುವ ಹುನ್ನಾರವಿದು. ಗಾಂಧಿಯವರು
ಕಳೆದ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎಂ.ಕೆ.ಸ್ಟಾಲಿನ್ ಅವರ ಪುತ್ರ ಉದಯಗಿರಿ ಸ್ಟಾಲಿನ್ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಕುರಿತಾಗಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಹೇಳಿದ